Jak pielęgnować skrzydłokwiat?

Facebooktwittergoogle_pluspinterestmailFacebooktwittergoogle_pluspinterestmail
Ocena czytelników:
[Głosów: 1 średnia: 5]

Skrzydłokwiat

Dla wielu osób skrzydłokwiat jest ulubionym kwiatem doniczkowym, zwłaszcza gdy zakwita na wiosnę. O niewielu roślinach ozdobnych można powiedzieć tyle dobrego, co o skrzydłokwiecie. W domu ta wdzięczna roślina rośnie w lekkim półcieniu. Jest na szczycie listy roślin pomagających oczyszczać powietrze, gdyż usuwa benzen, formaldehyd, trichloroetylen, ksylen, toluen i amoniak. Jest to szczególnie istotne, znając ostatnie alerty wskazujące podwyższenie poziomu zanieczyszczeń w wielu miejscach w Polsce. Posiadając w domu kwiaty doniczkowe, oprócz wrażeń estetycznych, zyskujemy także czystsze powietrze.

Skrzydłokwiat to odmiana doskonale znosząca warunki domowe, dość odporna na choroby i szkodniki – co więcej obficie kwitnie każdego roku. Jej ozdobą są eliptyczne, intensywnie zielone liście, wyrastające wprost z podłoża, umieszczone na długich prostych ogonkach. O dekoracyjności rośliny decyduje też regularne unerwienie blaszek liści. Spośród liści wyrasta biały kwiat, który tak naprawdę nie jest kwiatem – ale pochwa kwiatostanowa, która otula kolbę z wieloma drobnymi kwiatami. Te kwiatostany są wyższe od liści, i na tyle trwałe, że po ścięciu dość często wykorzystuje się je do bukietów. Ten kwiat zachowuje swój biały kolor tylko około tygodnia. Płatek stopniowo zmienia  się z białego na jasnozielony i pozostaje atrakcyjny na kolejnych od pięciu do sześciu tygodni. Później staje się nieestetyczny i najlepiej go wyciąć jak najbliżej podstawy.

Dziko rośnie w tropikalnych regionach Ameryki Środkowej, zwykle w wilgotnych siedliskach, o temperaturze między 21 a 32 st.C. Jego naturalnym terenem występowania są lasy, szczególnie miejsca w cieniu większych drzew.

Przesadzanie i podłoże: zaleca się przesadzanie w lutym/marcu. Wówczas wykonuje się rozdzielanie kłącza rośliny macierzystej na kilka karp. Jest to typ rośliny, która znacznie lepiej kwitnie po rozdzieleniu jej na właśnie takie mniejsze części. Sadzimy w niezbyt dużej doniczce, z podłożem próchnicznym (np. w stosunku 3:1:1 torf z dodatkiem kompostu i piasku, albo przekompostowanego obornika lub perlitu). Gleba powinna mieć odczyn  pH 5-6,8.

Szkodniki i choroby

Brązowienie końcówek liści skrzydłokwiatu pojawia się w wyniku przenawożenia rośliny, ale także wówczas, gdy narażona jest na przeciągi. Również źle toleruje częste przestawianie. Liście zżółkną jeśli będzie wystawiony na zbyt duże natężenie światła – zatem nie nadaje się do pokoju o południowej i wschodniej wystawie. Bagienne pochodzenie skrzydłokwiatu sprawia, że jest on wrażliwy na przesuszenie korzeni, dlatego trzeba zapewnić im stałe zwilżanie podłoża. Doskonale nadaje się do uprawy hydroponicznej.

Skrzydłokwiaty raczej są odporne na szkodniki, jednak kiedy panuje zbyt niska wilgotność powietrza, niekiedy mogą zostać zaatakowane przez mszyce lub przędziorki.

Wymagania uprawy domowej skrzydłokwiatu

Podlewanie w okresie spoczynku – oszczędnie
Podlewanie w aktywnym okresie wzrostu – obficie
Światło – średnie
Temperatura w okresie spoczynku – min. 13 st.C max 16 st.C
Temperatura w aktywnym okresie wzrostu – min. 16 st.C max 24 st.C
Wilgotność – wysoka
Unikaj: wiatru, zasolenia, bezpośrednich promieni słonecznych.

Odmiana „Sweet Picasso”

Odmiana „Sweet Picasso”

Jedną z ciekawszych odmian skrzydłokwiatu jest „Sweet Picasso” o bardzo dekoracyjnych pstrych liściach. Gdy już przekwitnie, wciąż jest ciekawy! Do połowy zielone liście dobrze rosną w zacienionym miejscu. Podlewać umiarkowanie, do utrzymania stałej wilgotności. W lecie, nawozić raz w tygodniu nawozem do kwiatów, potrzebuje zwykłego podłoża kwiatowego. Dobrze reaguje na regularne zraszanie. Czasami można zafundować mu prysznic oczyszczający kurz z liści.

Odmiana Skrzydłokwiat Wallisa, czyli Spathiphyllum vallisii

Skrzydłokwiat Wallisa, autor: Gordon Gee; źródło: Christchurch City Council Archives

Najlepiej znana w Polsce odmiana skrzydłokwiatu ma tajemniczą historię odkrycia. Po raz pierwszy zauważono go na kolumbijskich bagnach – skąd został wysłany do ogrodu botanicznego w Petersburgu, a stamtąd rozpowszechnił się na całą Europę. Jednak nigdy ponownie nie został znaleziony w dzikim środowisku. Jest to odmiana o dość niskich pędach – osiąga wysokość do 40 cm. Szczególnie polecany jest do biur.

Spathiphyllum vallisii są wyjątkowo wrażliwe na suche powietrze i przez cały rok powinny być trzymane na tacy z wilgotnymi kamykami. Liście potrzebują częstego zraszania. Wymaga wilgotności powietrza 40% lub wyższej. Nie wolno pozwolić, aby podłoże wysychało, wówczas mogą pojawić się problemy w uprawie, jak obsychanie liści.

Toksyczność: Skrzydłokwiat Wallisa oznacza się jako toksyczny dla ludzi, psów i kotów, ponieważ większość tkanek zawiera szczawian wapnia; sok niektórych taksonów może podrażniać skórę. Trzymać z daleka od dzieci i zwierząt, którzy mogą bawić się nim lub żuć. Po zabiegach pielęgnacyjnych umyć ręce.

 Odmiana Spathiphyllum floribundum czyli Mauna Loa

Ta egzotycznie brzmiąca nazwa odnosi się do odmiany o przyjemnej woni kwiatów. W domu osiąga wysokość od 0,6 do 1 m. Wymagania uprawy ma takie jak każdy skrzydłokwiat. Kwitnie późną wiosną i wczesnym latem, oczywiście na stanowisku półcienistym.

 

O korzyściach płynących z obecności kwiatów w mieszkaniu nie trzeba dziś nikogo przekonywać. Zbędne jest wymienianie wszystkich pozytywnych oddziaływań roślin. Nie sposób pominąć faktu, że pozytywnie wpływają na nasz nastrój i samopoczucie, gdy chociażby podobnie jak skrzydłokwiat oczyszczają powietrze.

Facebooktwittergoogle_pluspinterestmailFacebooktwittergoogle_pluspinterestmail
Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.